आज मी प्राणघेण्य़ा मृत्यूशी लढलो
उठलो, पडलो थोडासा रडलो
आज मी प्राणघेण्य़ा मृत्यूशी लढलो
संध्याकाळ होता होता सूर्य थोडा मंद झाला
मावळत्या सूर्याने चेहरा लालभुंद केला
तसा मी खिडकीचा दरवाजा बंद केला
दाराच्या सांधीतून मृत्यू आतमध्ये आला
आल्या-आल्या त्याने छातीवर हल्ला केला
मी खाली पडलो, उठतच बडबडलो
कोण रे तू,धक्का का दिला ?
तो बोलला मी मृत्यू,यमाने पाठविले मला
चल माझ्यासोबत काळ तुझा आला
मी बोललो दुखी,कष्टी होतो मी प्राण्यासारखा वागलो
स्वतःचे अश्रू पीत पीत दुखामधेच जगलो
माणसात आलोय आता माणसासारख वागू दे
आत्ता कुठे सुख आलय,चार दिस बघू दे
अजून जरा थांब मला थोड जगू दे
पण आईकतोय तो मृत्यू कसला
तो हट्ट धरूनच बसला
तो थोडा मागे सरला,चाबूक माझ्यावर उगारला
चल माझ्या सोबत तुला यावच लागेल
तू नाही आलास तर यम प्राण माझे मागेल
मी बोललो येईन सोबत पण माझी आहे इच्छा
माझी कपडे तू घाल मग करेन तुझा पीच्छा
हो म्हणून त्याने केली कपड्यांची प्राप्ती
मी लगेच लढवली छानपैकी युक्ती
मृत्यूला सोडून यमाचीच केली थोडी भक्ती
श्वास घेतो ना घेतो तोच यम तिथे आला
आणि माझ्या कपड्य़ामधल्या मृत्यूलाच घेऊन गेला
स्वलिखित
नितीन खापरे
दि . ०६/०४/२०१४
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा