कातरवेळ
सकाळपासून चालू असतो
उन्हाचा सावलीशी
पाठशिवणीचा खेळ
चार नंतर आपसूक येते
सुखावणारी कातर वेळ
कातरवेळेत मन थंड, सुन्न होत
झाडामधून पडणारा हलता
कवडसा पहात राहत
पान हलताच कवडस्याच
अलगद गायब होण
हवा थांबली कि त्याच
पुन्हा जागेवर येण
प्राण नसलेल्या पाचोळ्याच
निपचित पडून रहाण
झुळूक येता हवेची
अलगद उडून जाण
फांदीच्या अडून ऐकू येत
चिमणीच चिव-चिव गाण
कातरवेळेत चालू असत
माझ अंगणात पहाण
निसर्गाने अचूक साधलाय
एकमेकांचा मेळ
चार नंतर आपसूक येते
सुखावणारी कातर वेळ
कातरवेळेत संथ विचार
मनामध्ये साचतात
थंड हिरवी झाडे पाहून
विचार माझे भिजतात
भिजलेल्या विचारांनी
काव्य माझे भिजलेले
त्या काव्यावेलीखाली आहे
हरणाचे कोकरू निजलेले
कोकराला हि आवडत असावा
याच वेळेचा खेळ
चार नंतर आपसूक येते
सुखावणारी कातर वेळ
स्वलिखित
नितीन खापरे
दि. १०/०५/२०१४
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा