शब्द

शनिवार, ३१ मे, २०१४

पहिले तुला अन

शायरी आली

प्रेमाची पहिली

पायरी आली

पहिले तुला अन

शायरी आली

प्रेमाची पहिली

पायरी आली

आता रोज चकरा मारतोय

तुझ्या दारावर

कारण

आंब्याला तुझ्या

कैरी आली

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि. ३१/०५/२०१४

शुक्रवार, ३० मे, २०१४

वरून राजा तू येऊन जा

भळी पडलेल्या शेतावर

अन

जीर्ण रुपी त्या कोटयावर

क्षीण कूणबी करे विनवणी

वरून राजा तू येऊन जा

जमीन माझी किती तापली

रानामधली पिकं करपली

बघ पाण्याविन झाड झुकली

माणसाची मूख हि सूखली

येऊन जरा तू पाहून जा अन

रानामध्ये तू वाहून जा

वरून राजा तू येऊन जा

वावटळीला कवेत घेऊन

मृत पाचोळा उडतो

उंच उंच जाऊनी तो

तुलाच हात जोडतो

काहीच न बोलता तू,

तो खाली येऊन पडतो

पाय पडता त्याच्यावरती तो

कड-कड कडकडतो

येऊन त्या पाचोळ्याला

संजीवनी तू देऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

पाण्याविन लाखतात गुर

खुरतात खुर

अन

झुकतात तुझ्या म्होर

पहाव तिथ उन्हाच घर

करपून गेल जग सार

किती अंत पहाशी तू र ?

बघ कोरड पडल झर

दोन दिवस राहून जा

झऱ्यामध्ये त्या पोहून जा

वरून राजा तू येऊन जा

अंगाची होते लाही

पान्हे आटूनी गेल्या गाई

दुधावरती साय नाही

सुकुनी गेल्या जाई-जुई

कोकिळाहि गात नाही

चोहीकडे हि त्राही त्राही

तहानेजलेल्या कोकिळेला

दोन थेंब तू देऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि . ३१/०५/२०१४

गुरुवार, २९ मे, २०१४

अजब असतात प्रेमाची कोडी

त्यांच्या नजरेत जग तर

जगाच्या नजरेत ती दोघ असतात वेढी

नजरा-नजर होते

जवळीकता येते

मग चालू होतो

भेटा-भेटीचा खेळ

खात बसतात बागेत

दोघात एकच भेळ

हळूच जुळू लागतो

दोघांच्या मनाचा मेळ

आकाश सजते,जमीन सजते

यांच्या क्रीडा बघून लाजाळूही लाजते

रात्री दिसतो दिवस आणि दिवसा दिसते रात्र

जुळतात मने जरी जुळत नसले गोत्र

तो तिला जवळ येण्यासाठी

करतो लाडी-गोडी

त्यांच्या नजरेत जग तर

जगाच्या नजरेत ती दोघ असतात वेढी

याचे कॉलेज बुडते

तिचा बुडतो क्लास

दोघांच्या मनी फक्त भेटण्याचा ध्यास

बागेमध्ये जमतात यांच्या गप्पांचे फड

ती बोलते त्याला किसही घेता येत नाही धड

तो बोलतो SORRY मी पहिल्यांदाच करतोय

ती बोलते माझे नाक कश्याला धरतोय

मग ती त्याला मांडीवर घेते

आणि तासंतास त्याची ओढत राहते दाढी

अजब असतात प्रेमाची कोडी

त्यांच्या नजरेत जग तर

जगाच्या नजरेत ती दोघ असतात वेढी

दिवसामागून दिवस जातात

महिन्या मागून महिने

दोघानाही अश्यक्य होते

दोघांचा विरह सहने

त्यांचे चालूच असते एकमेकांना भेटत राहणे

ती बोलते असे एकटक नकोस पाहू

तो बोलतो चल आपण दूर निघून जाऊ

दुसर्या दिवसी तो रिकामा आणि ती ब्याग घेऊन येते

दोघांची स्वारी दोघांच्या जगात दूर निघून जाते

लोकांच्या दृष्टीने SAD आणि

त्यांच्या दृष्टीने HAPPY एंडिंग होते

दूर कोठेतरी पोटाला मारून

तो घेत असतो तिच्यासाठी साडी

अजब असतात प्रेमाची कोडी

त्यांच्या नजरेत जग तर

जगाच्या नजरेत ती दोघ असतात वेढी

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि.२९/०५/२०१४

शनिवार, १० मे, २०१४

कातरवेळ

सकाळपासून चालू असतो

उन्हाचा सावलीशी

पाठशिवणीचा खेळ

चार नंतर आपसूक येते

सुखावणारी कातर वेळ

कातरवेळेत मन थंड, सुन्न होत
झाडामधून पडणारा हलता

कवडसा पहात राहत

पान हलताच कवडस्याच

अलगद गायब होण

हवा थांबली कि त्याच

पुन्हा जागेवर येण

प्राण नसलेल्या पाचोळ्याच

निपचित पडून रहाण

झुळूक येता हवेची

अलगद उडून जाण

फांदीच्या अडून ऐकू येत

चिमणीच चिव-चिव गाण

कातरवेळेत चालू असत

माझ अंगणात पहाण

निसर्गाने अचूक साधलाय

एकमेकांचा मेळ

चार नंतर आपसूक येते

सुखावणारी कातर वेळ

कातरवेळेत संथ विचार

मनामध्ये साचतात

थंड हिरवी झाडे पाहून

विचार माझे भिजतात

भिजलेल्या विचारांनी

काव्य माझे भिजलेले

त्या काव्यावेलीखाली आहे

हरणाचे कोकरू निजलेले

कोकराला हि आवडत असावा

याच वेळेचा खेळ

चार नंतर आपसूक येते

सुखावणारी कातर वेळ

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि. १०/०५/२०१४

गुरुवार, ८ मे, २०१४

अत्ता कुठे शहाणा झालोय

सोड मला जाऊ दे

जुन्या डोळ्यातून जुनेच जग

नव्या नजरेने पाहू दे

मंगळवार, १५ एप्रिल, २०१४

माझ्या लेखणीतून

माझ्या लेखणीतून फुत्कार असा यावा
वंचितांचा मान आणि मरणारांचा प्राण व्हावा

शुक्रवार, ११ एप्रिल, २०१४

सर मी त्या तिकडे खालच्या वस्तीत राहतो
तुम्ही खूप ज्ञानी आहात बोलत होता जो-तो
ज्ञानाने तुमच्या प्रभावित होऊन
आलोय ज्ञान घ्यायला
फाटक्या डोक्याची झोळी आणलीय
नाही म्हणू नका द्यायला
ओंजळ पसरतोय तुमच्या पुढे
जमेल तेवढे टाका
जीवन भर ऋणी राहीन
नाही देणार धोका

जास्त काही नाही मला
जगायच कस शिकावा
जगत जगत दुसरऱ्याला
जगवायचंही दाखवा
सांगा मला सूर्याकड एकटक कस बघायचं
दुखात असूनही स्मित करत करत वागायचं
बी बनून काळ्या मातीमध्ये रुजायच
तहानेजुन ही दुसर्यांना पाणी कस पाजायच

शिकवा मला भाषा ,इतिहास आणि भूगोल
तुमच्या भाषेत कळू द्या विज्ञानाचे बोल
पाहू द्या समुद्रात उतरून किती आहे खोल
कळू द्या पृथ्वी का आहे गोल
आणि
किती असते मातेच्या ममत्वाला मोल

सांगा त्रास देणाऱ्या गुंडांना कसे नमवायचे
आपल्याच गुर्मीत असणाऱ्या राजकीय
घोड्यांना कसे दमवायचे
पैसा-अडक्यासोबत नाव कसे कमवायचे
नाराज झालेल्या लोकांना कोणत्या भाषेत मनवायचे

जमल तर शिकावा मला सत्य,आढळ राहायला
असत्याच्या टोळक्यमधून सत्याकडे पाहायला
कितीही मोठा असला तरी प्रवाहाविरुद्ध वहायला
स्वतःच्या संपत्ती मधून पिडीताना दान द्यायला

सांगा मला
जगाच्या भाषेत जगाशी कस लढायचं
हरलो तरी लढत लढत धारातीर्थी पडायचं
गोड बोलणाऱ्या लोकांतून स्वतःला बाहेर काढायचं
आणी
ओपचारीक्ता सोडून मनमोकळ रडायचं

इच्छा आहे माझी
तुमच्याकडूनच ज्ञान घेईन
वचन देतो अर्जुन नाही
एकलव्य होईन
गुरुदक्षिणा म्हणून अंगठाच काय ?
मस्तकहि माझ देईन

माफ करा सर थोड जास्त ज्ञान मागतोय
तुमच्याकड जरा जास्तच आशेन बघतोय
पण काळजी असू द्या तुमच ज्ञान मला
आयुष्यभर पुराव
मला पुरून थोडस मागच्यानाही उरावं

स्वलिखित
नितीन खापरे
दि. १२/०४/२०१४

तुजवीण सख्या रे

तुजवीण सख्या रे

गळून पडल्या पाकळ्या

आटूनी गेला स्नेह

सूकूनी गेल्या कळ्या

टाहो फोडीतो देह

ये परतूनी तू सख्या रे
किती मी वाट पाहू

वचन दिले होतेस तू मजला

अजन्म सोबत राहू

आठवत तुजला एकटीच बसते
स्तब्ध होऊनी तुजवर रुसते

डोळ्यातुनी आश्रू पाझरते
अश्रूंचा झाला डोह
हात धरुनी आठवण सांगते
आश्रूंच्या डोहात पोह

माझ्याच आश्रुत पोहू कशी मी
सांग सख्या रे नाहू कशी मी
तुजवीण आता राहू कशी मी
तुजवीण कोणाची होऊ कशी मी
होतसे तुझाच मोह

जग हे मजला स्मशान वाटे
तुजवीण सारे आनंद खोटे
स्वप्नी आला होतास पहाटे
ये तुझी मी वाट पहाते
मिटव जीवाचा दाह

      स्वलिखित
   नितीन खापरे
                           दि.११/०४/२०१४

बुधवार, ९ एप्रिल, २०१४

प्रेम कराव अस

प्रेम कराव अस
आपणाला हव तस
लक्षात ठेवावं एक
नात्याचं होऊ नये हस
हस झाल कि मग
रडू खूप येत
मनातल माणूस
मनामधून उतरूनच जात
मग प्रेमळ नात्याची
दातखीळच बसते
आपल्यासमोर दुनिया
आपल्याच नात्यावर हसते
नात्यात असावा
ओलावा,प्रेम आणि जिव्हाळा
नात्यासाठी लवाव
लावतो जसा लव्हाळा

प्रेम म्हणजे तरी काय ?
दूर असताना उणीव भासणे
आणि जवळ असताना
एकमेकांवर रुसणे
एकमेकांच्या डोळ्यात पाहणे
रुसल्यास जवळ घेणे
आणि मिठीमध्ये विरघळून जाने
पण या गोष्टींचा अर्थ खूप मोठा आहे
गुलाबाचा फाटा आहे
वरून सुंदर फुल असल
तरी खालती कार काटा आहे

प्रेमामुळेच कवी
गालिब वेढा झाला
लैला आणि मजनूने
प्राणत्याग केला
प्राणत्याग करून
काय साध्य झाले
ते गेले मरून अन
लोक विजयी झाले

प्रेम करायचे तर
करा जिवंत राहून
जगा एकमेकांसोबत
जा एकमेकांत विलीन होऊन
मंगळ सूत्रामध्ये चार मनी ओवून
राहा सदैव एकमेकांचे होऊन

स्वलिखित

नितीन खापरे

शनिवार, ३१ मे, २०१४

चारोळी

पहिले तुला अन

शायरी आली

प्रेमाची पहिली

पायरी आली

पहिले तुला अन

शायरी आली

प्रेमाची पहिली

पायरी आली

आता रोज चकरा मारतोय

तुझ्या दारावर

कारण

आंब्याला तुझ्या

कैरी आली

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि. ३१/०५/२०१४

शुक्रवार, ३० मे, २०१४

वरून राजा तू येऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

भळी पडलेल्या शेतावर

अन

जीर्ण रुपी त्या कोटयावर

क्षीण कूणबी करे विनवणी

वरून राजा तू येऊन जा

जमीन माझी किती तापली

रानामधली पिकं करपली

बघ पाण्याविन झाड झुकली

माणसाची मूख हि सूखली

येऊन जरा तू पाहून जा अन

रानामध्ये तू वाहून जा

वरून राजा तू येऊन जा

वावटळीला कवेत घेऊन

मृत पाचोळा उडतो

उंच उंच जाऊनी तो

तुलाच हात जोडतो

काहीच न बोलता तू,

तो खाली येऊन पडतो

पाय पडता त्याच्यावरती तो

कड-कड कडकडतो

येऊन त्या पाचोळ्याला

संजीवनी तू देऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

पाण्याविन लाखतात गुर

खुरतात खुर

अन

झुकतात तुझ्या म्होर

पहाव तिथ उन्हाच घर

करपून गेल जग सार

किती अंत पहाशी तू र ?

बघ कोरड पडल झर

दोन दिवस राहून जा

झऱ्यामध्ये त्या पोहून जा

वरून राजा तू येऊन जा

अंगाची होते लाही

पान्हे आटूनी गेल्या गाई

दुधावरती साय नाही

सुकुनी गेल्या जाई-जुई

कोकिळाहि गात नाही

चोहीकडे हि त्राही त्राही

तहानेजलेल्या कोकिळेला

दोन थेंब तू देऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

वरून राजा तू येऊन जा

स्वलिखित

नितीन खापरे

दि . ३१/०५/२०१४

गुरुवार, २९ मे, २०१४

प्रेमाची कोडी

अजब असतात प्रेमाची कोडी

त्यांच्या नजरेत जग तर

जगाच्या नजरेत ती दोघ असतात वेढी

नजरा-नजर होते

जवळीकता येते

मग चालू होतो

भेटा-भेटीचा खेळ

खात बसतात बागेत

दोघात एकच भेळ

हळूच जुळू लागतो